Ο Ισοκράτης αναφέρεται στην περίπτωση του μαθητή του, Τιμόθεου και στους λόγους για τους οποίους δεν κατάφερε να γίνει αγαπητός στους Αθηναίους παρά την προσωπικότητά του και τις διδασκαλίες του Ισοκράτη.
[131] ἐκεῖνος γὰρ οὔτε μισόδημος ὢν οὔτε μισάνθρωπος οὔθ᾽ ὑπερήφανος, οὔτ᾽ ἄλλ᾽ οὐδὲν ἔχων τῶν τοιούτων κακῶν, διὰ τὴν μεγαλοφροσύνην τὴν τῇ στρατηγίᾳ μὲν συμφέρουσαν, πρὸς δὲ τὰς χρείας τῶν ἀεὶ προσπιπτόντων οὐχ ἁρμόττουσαν, ἅπασιν ἔδοξεν ἔνοχος εἶναι τοῖς προειρημένοις· οὕτω γὰρ ἀφυὴς ἦν πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων θεραπείαν ὥσπερ δεινὸς περὶ τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν. [132] καίτοι πολλάκις καὶ παρ᾽ ἐμοῦ τοιούτους λόγους ἤκουσεν, ὡς χρὴ τοὺς πολιτευομένους καὶ βουλομένους ἀρέσκειν προαιρεῖσθαι μὲν τῶν τε πράξεων τὰς ὠφελιμωτάτας καὶ βελτίστας καὶ τῶν λόγων τοὺς ἀληθεστάτους καὶ δικαιοτάτους, οὐ μὴν ἀλλὰ κἀκεῖνο παρατηρεῖν καὶ σκοπεῖν, ὅπως ἐπιχαρίτως καὶ φιλανθρώπως ἅπαντα φανήσονται καὶ λέγοντες καὶ πράττοντες, ὡς οἱ τούτων ὀλιγωροῦντες ἐπαχθέστεροι καὶ βαρύτεροι δοκοῦσιν εἶναι τοῖς συμπολιτευομένοις.
Παρατηρήσεις:
ἔχων: β΄ ενικό προστακτικής αορίστου
τοιούτων: αιτιατική ενικού στο θηλυκό γένος
συμφέρουσαν: γ΄ πληθυντικό οριστικής υπερσυντελίκου
ἅπασιν: γενική ενικού στο θηλυκό γένος
ἦν: γ΄ ενικό οριστικής μέλλοντα
θεραπείαν: ονομαστική πληθυντικού
πραγμάτων: δοτική ενικού και πληθυντικού
ἐμοῦ: δοτική πληθυντικού β΄ προσώπου
ἤκουσεν: απαρέμφατα μέλλοντα και παρακειμένου
πράξεων: δοτική ενικού και πληθυντικού
ἀληθεστάτους: οι άλλοι δύο βαθμοί στον ίδιο τύπο
φανήσονται: β΄ ενικό προστακτικής στον αόριστο της ίδιας φωνής